دیدار

!دیدمش

.آنجا که خداحافظی آسان بود

.این بار حجابی ننگین بر کلامش دیدم

!و من چه خوب این را فهمیدم

کنار هم نشستیم و از حضورش سرشار شدم؛

.چرا که رمزی و رازی در شوق با من بودنش دیدم

. من از خاک می گفتم و او از دریا می شنید

:او در تمام حرف هایم فقط یکی را فهمید

.و آن اینکه اندکی مجنون بودم

.با هم در این جنون شریک شدیم

...تا آنجا که خداحافظی سخت شد

...و باز گفتیم و گفتیم

!به ناگاه حجاب ننگین کلامش به عریانی عذاب آوری بدل گشت

.و هیچ تصویری از او در ذهن نماند

...هم را شناختیم

!و باز خداحافظی آسان شد